14 lande. 3 verlore tasse. Een donkie.

Dit het begin met 'n slegte koppie koffie op 'n Dinsdagoggend in Pretoria. Een sluk, en ek het besluit: nooit weer nie.

So ek het my paspoort gegryp en die wêreld platgery op soek na die beste koffie op aarde. Moerse opoffering, ek weet.

In Colombia het 'n boer my sy plantasie gewys. Ek het vyf ure lank geknik asof ek Spaans verstaan, en toe per ongeluk sy donkie gekoop.

In Ethiopië, die plek waar koffie gebore is, het 'n tannie vir my 'n koffieseremonie gehou. Dit het drie uur geduur. Ek het vier koppies gedrink en daarna my eie hartklop gehoor, van buite af.

In Italië het ek melk in my espresso gevra. Die barista het my aangekyk soos 'n oom wat sien jy sit tamatiesous op sy braaivleis. Ek is steeds nie seker of ek welkom is terug nie.

In Brasilië het ek so baie koffie gedrink dat ek die samba kon dans. Ek kan nie dans nie.

In Viëtnam het hulle eiers in hul koffie gegooi. Ek het dit gedrink, want jy sê nie nee vir 'n ouma met 'n lepel nie.

Ná 14 lande, 3 verlore tasse, een donkie en omtrent 2 000 koppies koffie, het ek die geheim ontdek. Goeie koffie hoef nie ingewikkeld te wees nie. Dit moet net moerse lekker wees.

Daarom het ons drie reekse, want lekker koffie is vir almal: Arm Mense, Middelkas Mense en Ryk Mense.

Ons rooster nie net koffie nie. Ons red oggende.

Die reisverhaal is effens aangedik. Die koffie is nie.

Moerse Lekker Koffie. Want die lewe is te kort vir slegte koffie.